Scheren is een onmisbaar onderdeel van het dagelijks leven van moderne mannen, maar wist je dat de oude Chinezen ook hun eigen manier van scheren hadden? In de oudheid was scheren niet alleen een kwestie van schoonheid, maar ook gerelateerd aan hygiëne en religieuze overtuigingen. Laten we eens kijken hoe de oude Chinezen zich scheerden.

De geschiedenis van het scheren in het oude China gaat duizenden jaren terug. In de oudheid was scheren een belangrijke hygiënische gewoonte, en men geloofde dat een schoon gezicht ziekten en infecties kon voorkomen. Daarnaast was scheren ook verbonden met religieuze rituelen; sommige religieuze overtuigingen vereisten dat gelovigen hun baard afschoren als teken van vroomheid. Daarom had scheren een belangrijke betekenis in de oude Chinese samenleving.

De manier waarop de oude Chinezen zich scheerden, verschilde van de moderne tijd. In de oudheid gebruikten mensen verschillende hulpmiddelen om zich te scheren, waarvan een scheermes van brons of ijzer het meest voorkomende was. Deze scheermessen waren meestal enkel- of dubbelzijdig geslepen en werden gebruikt om baarden en haar te trimmen. Daarnaast gebruikten sommigen schuurstenen of schuurpapier om het scheermes te slijpen en zo de scherpte van het mes te garanderen.

Het scheren in het oude China was ook anders dan in de moderne tijd. In de oudheid werd het scheren meestal gedaan door professionele barbiers of met scheermesjes. Deze professionals gebruikten doorgaans warme handdoeken om de gezichtshuid en baard te verzachten voordat ze met een scheermesje gingen scheren. In sommige rijke families gebruikten mensen ook parfum of kruiden om een ​​aangename geur aan het scheren toe te voegen.

Het belang dat de oude Chinezen hechtten aan scheren, blijkt ook uit sommige literaire werken. In oude gedichten en romans komen vaak beschrijvingen van het scheren voor, waarbij scheren werd beschouwd als een uiting van elegantie en ritueel. Oude literaten en geleerden dronken thee en reciteerden gedichten tijdens het scheren, en beschouwden het scheren als een teken van culturele verdienste.